Stilte

In de tuin van Dorth heerst ‘’rust en stilte’’…

Stilte is een schaars goed geworden. Maar de behoefte aan stilte is niet verdwenen.

Stilte, het ontbreken van geluiden, waar vind je dat nog? Bijna niet in Nederland. Er is altijd wel ergens een geluid dat je hoort. Een vliegtuig hoog in de lucht, in de verte een auto, een buurman die het gras maait, een hond die aanslaat of een vogel die zijn liedje eindeloos repeteert. Zolang de geluiden je niet overweldigen hoeft het geen belemmering te zijn om je te ontspannen. Een overdosis lawaai daarentegen kan een belemmering zijn voor het individu om werkelijk zichzelf te zijn. Door te leven in een cultuur van lawaai worden we afgesneden van ons eigen innerlijk en van de natuur en vervreemden daardoor van onszelf.

De natuur zelf is ook niet echt stil, permanente geluiden als wind, water, en vogelgezang, of donder, het huilen van een storm of het beuken van een branding zijn ook geluiden maar worden over het algemeen niet als hinderlijk ervaren.

Stilte is dan niet alleen het ontbreken van geluiden, of de afwezigheid van drukte, iets negatiefs dus, maar in de positieve en volledige zin van het woord de volle aanwezigheid bij zichzelf en de dingen. Het wegvallen van hinderlijke geluiden biedt de ziel de gelegenheid om zich open te stellen voor de werkelijkheid in haar volheid en haar diepte, om te luisteren naar de anderen, de dieren, de planten en zelfs de dingen.

Geen woorden...

In de tuin van Dorth hoeven we niet te praten tijdens de retraite en zijn we in stilte. Hierdoor staan we los van de sociale conventies. Communicatie betekent ook niet altijd een echt een ontmoeting tussen mensen. Soms ervaar je de emoties van jezelf of van een ander beter door niet te spreken.

Jane Goodall beschreef ooit tegenover Wim Kayzer de schoonheid van een vlieg die op haar arm kwam zitten: het groen en glanzende lijfje, de gouden spettertjes daarin, en dat het woord ‘vlieg’ de ervaring zo sterk tekort doet. Het woord ‘vlieg’ haalt iets van de schoonheid van het moment weg. Het gaat om gewoon een vlieg… Het gaat om het volledige, woordeloze zien of luisteren dat je op een bepaalde manier vervult en verrijkt. De belangrijkste innerlijke bewegingen zijn uiteindelijk woordeloos. Muziek beweegt ons gemoed hevig, maar er valt weinig over te zeggen, zoals ook verdriet of liefde…

Mer in ghevoelne van binnen
Dat daer er van soetheiden
Dat en mochten u niet all deghene te vollen tellen
ie ye menschelike vorme ontfinge

 

maar wat er van binnen gevoeld wordt
wat daar aan zoetheid leeft
dat kunnen nog niet al degenen u helemaal vertellen
die de menselijke vorm ontvingen

Hadewijch (13e eeuwse dichteres)