Slow gardening

Slow gardening, een term die geintroduceerd is door Felder Rushing, is langzaam aan een opmars bezig. Slow gardening gaat over doen wat je leuk vindt en er ten volle van genieten. Wanneer je iets rustig doet, doe je het met aandacht en kan je er ook beter van genieten omdat je zintuigen open gaan staan voor wat er om je heen gebeurt. En dat blijken ineens heel veel dingen te zijn. Dingen die je normaal niet ziet omdat je met zevenmijlslaarzen door het leven stapt. Wat is er leuker dan wanneer je op je knieën zit, je ineens een muis hoort piepen, misschien zelfs langs ziet rennen. Of het roodborstje dat jou veel beter in de gaten houdt en precies weet wanneer hij een worm verwachten kan. Het roodborstje durft steeds dichterbij te komen. Ooit een mier gevolgd? Of een worm weer lekker teruggestopt? De neuzen van een plant na de winter omhoog zien komen? De bloei van de hazelaar gezien? Het is zo eenvoudig, maar geeft zoveel voldoening…

Werk of ontspanning?

Veel mensen zien tuinieren als een eindeloze hoeveelheid werk waar geen einde aan komt.
Ja, het is werk wanneer je het tuinieren ziet als iets dat gedaan moet worden. Maar wanneer je er met iets meer afstand naar kijkt en een beetje een "laisser faire" houding aanneemt, kan je tuinieren juist zien als iets dat ontspanning brengt, maar ook tegelijkertijd voldoening. We denken ten onrechte dat zitten op de bank of op een terras de juiste ontspanning geeft, maar wanneer je ooit de smaak van voldoening hebt geproefd weet je dat er niets meer ontspant en je goed doet voelen dan dat. Ooit met een voldaan gevoel gezappt, of op de bank gehangen?

Ontspannen doe je wanneer je met je handen bezig bent en liefst buiten in de natuur. Dat kan natuurlijk op vele manieren, en daarvan is tuinieren slechts er een van. Maar zoals de al elders genoemde onderzoeken, het is juist het contact met de levende natuur dat ons goed doet voelen. Van belang is daarentegen wel de benadering. Wanneer je al zuchtend begint en je al negatief geladen bent, richt dan je aandacht echt alleen op je directe omgeving en kijk eens wat er met je gemoed gebeurt…

Tuinieren als creëeren

Tuinieren bestaat uit een heleboel klusjes, van wieden, schoffelen, maaien, snoeien tot zaaien, verspenen maar ook oogsten. De slow-houding is om te vinden wat bij jou past, op dat moment. Wat je ook kiest, het is aan jou om te ontdekken en te volgen. Het is een houding en niet een lijstje dat je af moet werken.
Sommige mensen vinden wieden of schoffelen een truttige en zinloze exercitie. Wanneer je wiedt haal je onkruiden weg. In ons land zijn dat andere planten dan aan de andere kant van de wereld. Die onkruiden zetten we juist in onze tuin. Denk bijv aan Solidago, Guldenroede, een Amerikaans onkruid, en hier een gewilde tuinplant. Wanneer je wiedt ben je in wezen bezig met het verwijderen van de sterksten van de plantensamenleving. De soorten die de anderen wegconcurreren. Omdat we in Nederland bijna overal een overschot aan bepaalde voedingsstoffen hebben in de bodem zijn sommige planten in het voordeel en concurreren anderen weg. De zogenaamde zwakkeren van de samenleving worden op deze manier geholpen met het zich lokaal kunnen handhaven. Hierdoor krijgen ook andere insecten en organismen de kans zich er te vestigen en krijg je een grotere biodiversiteit.

Wanneer je je realiseert dat je bezig bent met het verzorgen van de aarde, een mooi plekje creëert zonder gif, waar andere organismen, vlinders en bijen, wormen en mollen, konijnen en reeën, maar ook mensen en hun kinderen volop van kunnen genieten, dan kan het niet anders dan dat je voelt dat je het geluk hebt gevonden.